ANOTHER DAY IN PARADISE - Phil Collins
She calls out to the man on the street
"Sir, can you help me?
It's cold and I've nowhere to sleep,
Is there somewhere you can tell me?"
He walks on, doesn't look back
He pretends he can't hear her
Starts to whistle as he crosses the street
Seems embarrassed to be there
Oh think twice, it's another day for
You and me in paradise
Oh think twice, it's just another day for you
you and me in paradise
She calls out to the man on the street
He can see she's been crying
she’s got blisters on the soles of her feet
can’t walk but she's trying
Oh think twice...
Oh lord, is there nothing more anybody can do
Oh lord, there must be something you can say
You can tell from the lines on her face
you can see that she's been there
probably been moved on from every place
'Cos she didn't fit in there
Oh think twice...
![](http://www.galaxy92.gr/photos/newreleases/thumbnails/PhilCollins-ButSeriously.jpg)
Το ‘‘Another Day In Paradise’’ κυκλοφόρησε το 1989 και είναι το πρώτο single του Phil Collins που βγήκε από το δίσκο “…But Seriously”. Είναι ένα δυναμικό όσο και συγκινητικό κομμάτι, από τα καλύτερα που έγραψε ο Phil Collins, το οποίο ασχολείται με ένα κοινωνικό πρόβλημα στο οποίο ελάχιστα τραγούδια έχουν αναφερθεί: αυτό της αδιαφορίας για τους άπορους και τους άστεγους.
Ο Phil Collins εμπνεύστηκε το τραγούδι μετά από μία επίσκεψή του στην Ουάσιγκτον όπου αντίκρισε πολλούς άστεγους και άπορους ανθρώπους. Τότε αποφάσισε να στρέψει την προσοχή του κόσμου στο πρόβλημα της έλλειψης στέγης. Το ίδιο όμως θέμα είχε πραγματευθεί και στο τραγούδι «Man On The Corner», που είχε κυκλοφορήσει με τους Genesis το 1982 (περιλαμβάνεται στο άλμπουμ «Abacab»).
Στους στίχους του ‘‘Another Day In Paradise’’ μία γυναίκα σε άθλια κατάσταση ζητάει βοήθεια από έναν άντρα, ο οποίος δείχνει αδιαφορία προσποιούμενος ότι δεν την ακούει. Για την ενίσχυση του θέματος του τραγουδιού, η μουσική του Phil Collins απομακρύνεται από τα dance-pop στοιχεία που είχε ο προηγούμενος δίσκος του (No Jacket Required, 1985) και δίνει βάρος στη μελωδία υιοθετώντας έναν πιο αργό ρυθμό, ενώ στα φωνητικά συμμετέχει και ο David Crosby, των Byrds και των Crosby, Stills and Nash. Η εκτέλεση που κυκλοφόρησε σε single είναι λίγο διαφορετική από αυτή που υπάρχει στο album, καθώς στο album η εισαγωγή του τραγουδιού είναι μικρότερη σε διάρκεια.
![](http://www.recordproduction.com/hugh-padgham-111.jpg)
Την παραγωγή του τραγουδιού ανέλαβε ο Βρετανός Hugh Padgham. Ο Padgham ήταν ένας αρκετά πεπειραμένος παραγωγός καθώς είχε συνεργαστεί στο παρελθόν με τους Yes, Peter Gabriel, Police κ.α. Ο Phil Collins, μάλιστα, τον είχε διαλέξει για να κάνει την παραγωγή στον επιτυχημένο δίσκο των Genesis ‘‘Invisible Touch’’.
Το video clip του τραγουδιού δείχνει εικόνες άστεγων που κοιμούνται στο δρόμο και στα παγκάκια, καθώς και μεταναστών και προσφύγων που ζουν σε άθλιες συνθήκες. Γύρω τους κυκλοφορεί κόσμος καλοντυμένος που δεν δίνει καμία σημασία. Οι εικόνες, με παιδιά που κοιμούνται στο δρόμο σκεπασμένα με χαρτόνια και με οικογένειες που ζουν σε παράγκες, εναλλάσσονται καθ’ όλη τη διάρκεια του τραγουδιού, με τον Phil Collins να κοιτάζει το φακό –και κατ’ επέκταση- εμάς τους ίδιους. Μέσα στα πλάνα διακρίνουμε και φωτογραφίες του Καπιτωλίου της Ουάσιγκτον καθώς και πλάνα με έναν μαύρο να τρώει αποφάγια ενώ από πίσω του περνάει μία λευκή λιμουζίνα. Παράλληλα απεικονίζονται μηνύματα όπως ‘‘3 Million Homeless in America’’ και ‘‘100 Million Homeless Worldwide’’ ενώ μία πινακίδα σε κάποιο δρόμο γράφει ‘‘Please, Don’t Give to Beggars. They cause traffic problems’’.
![](http://www.rankopedia.com/CandidatePix/26263.gif)
Το single κυκλοφόρησε στις 9 Οκτωβρίου του 1989. Τον Νοέμβριο έφτασε στο Νο 2 της Μεγάλης Βρετανίας και ένα μήνα αργότερα, στις 23 Δεκεμβρίου 1989, έριξε από την κορυφή των Η.Π.Α. το ‘‘We Didn’t Start The Fire’’ του Billy Joel και ανέβηκε στο Νο 1, όπου και παρέμεινε ως τις 13 Ιανουαρίου 1990. Έτσι έγινε το τελευταίο τραγούδι της δεκαετίας του 1980 και το πρώτο της δεκαετίας του 1990, που ανέβηκε στην κορυφή των Η.Π.Α. Επιπλέον, είναι το έβδομο (και το τελευταίο μέχρι σήμερα) τραγούδι του Phil Collins που ανέβηκε στο Νο 1 της χώρας. Το ‘‘Another Day In Paradise’’ έγινε επίσης Νο 1 στη Γερμανία, Νορβηγία, Σουηδία, Καναδά, Ολλανδία και Ιταλία, Νο 2 στην Αυστρία, Νο 8 στη Γαλλία και Νο 11 στην Αυστραλία.
Μέχρι σήμερα παραμένει η μεγαλύτερη επιτυχία του Phil Collins. Χάρη στο τραγούδι αυτό, ο Phil Collins και ο Hugh Padgham κέρδισαν το 1991 το βραβείο Grammy στην κατηγορία ‘‘Record Of The Year’’, ενώ το τραγούδι κέρδισε και τον τίτλο του Best British Single στα Brit Awards.
Μόλις έξι μήνες μετά την κυκλοφορία του τραγουδιού, κυκλοφόρησε μία ενδιαφέρουσα εκτέλεση από τους Jam Tronik, η οποία έφτασε στο Νο 17 της Γερμανίας και στο Νο 19 της Μεγάλης Βρετανίας (αυτή είναι και η μοναδική φορά που μπήκαν στα βρετανικά charts οι Jam Tronik).
Το 1990, η London Symphony Orchestra συμπεριέλαβε το «Another Day In Paradise» στο άλμπουμ «Soft Rock Symphonies, Vol. II».
Το Φεβρουάριο του 2001 κυκλοφόρησε ένας δίσκος-αφιέρωμα στον Phil Collins, με τίτλο «Urban Renewal», όπου το «Another Day In Paradise» ερμηνεύουν η Brandy και ο Ray J σε στυλ Rhythm & Blues. Την παραγωγή την έκανε ο Guy Roche, γνωστός από τη συνεργασία του με τη Christina Aguilera. Η εκτέλεση αυτή κυκλοφόρησε σε single με πολύ μεγάλη επιτυχία, καθώς έγινε Νο 2 στη Γερμανία (150.000 αντίτυπα, χρυσό), Νο 3 στην Ελβετία (25.000 αντίτυπα, χρυσό) Νο 4 στη Μεγάλη Βρετανία, Ιρλανδία, Νορβηγία και Σουηδία, Νο 5 στην Αυστρία, Νο 6 στην Ολλανδία, Νο 7 στο Βέλγιο, Νο 11 στη Γαλλία (100.000 αντίτυπα, χρυσό) και στην Αυστραλία (35.000 αντίτυπα, χρυσό) και Νο 29 στη Νέα Ζηλανδία.
Τον Αύγουστο του 2004 το αμερικάνικο ανεξάρτητο ροκ συγκρότημα Copeland κυκλοφόρησε μία εκτέλεση του τραγουδιού, η οποία περιλαμβάνεται στο E.P. «Know Nothing Stays The Same».
Το 2006, το βρετανικό χορευτικό συγκρότημα Supafly χρησιμοποίησε τη βασική μελωδία του τραγουδιού ως sample στο «Moving Too Fast».
Το 2007 το ska-punk συγκρότημα Reel Big Fish κυκλοφόρησε μία εκτέλεση του «Another Day In Paradise», η οποία περιλαμβάνεται στο δίσκο ‘‘Monkeys for Nothin’ and the Chimps for Free’’.
Το 2008, το τραγούδι ακούστηκε στο «American Idol» από τον διαγωνιζόμενο David Archuleta. Την ίδια χρονιά, το χριστιανικό συγκρότημα Big Daddy Weave κυκλοφόρησε τη δική του εκτέλεση, η οποία περιλαμβάνεται στο δίσκο «What Life Would Be Like».
Το τραγούδι υπάρχει και σε ζωντανή ηχογράφηση στο CD/DVD του Phil Collins ‘‘Serious Hits Live’’ (1990) καθώς και στο DVD ‘‘Live And Loose In Paris’’ (1998), ενώ ο Phil Collins δεν παρέλειψε να το τραγουδήσει και στο ελληνικό κοινό στη συναυλία που έδωσε στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας την 01/11/2005. Επίσης είναι ένα από τα αγαπημένα τραγούδια του δημοσιογράφου και πρώην βουλευτή Δημήτρη Κωνσταντάρα.
Κείμενο-έρευνα: Κωνσταντίνος Παυλικιάνης